Leczenie
Podstawowym celem leczenia w trądziku jest złagodzenie objawów i zapobieżenie bliznowaceniu. Blizny potrądzikowe mogą stanowić duży problem psychologiczny i narzucają w pewnej mierze zalecane metody terapii. Ponieważ w przeważającej większości przypadków niemożliwe jest trwałe wyleczenie trądziku, skuteczna terapia powinna uwzględniać dobrą komunikację z pacjentem. Konieczne jest przede wszystkim wyjaśnienie, że leczenie jest przewlekłe - niezbędne jest stosowanie leków miejscowych przez wiele lat, a okresowo, w cięższych postaciach, leków doustnych . Ponadto, w przypadku stosowania leków miejscowych konieczna jest ich aplikacja na całą okolicę skóry, w obrębie której obserwuje się zmiany, a nie tylko punktowo, na już istniejące wykwity.

Stosowane preparaty powinny mieć następujące działanie:

• zmniejszać produkcję łoju,
• hamować nadmierne rogowacenie naskórka,
• hamować rozwój bakterii Propionibacterium acnes,
• odblokowywać zatkane pory i ułatwiać usunięcie istniejących już zaskórników.

Do leczenia miejscowego stosuje się następujące grupy leków:

• retinoidy miejscowe,
• nadtlenek benzoilu,
• antybiotyki miejscowe,
• kwas azelainowy,
• preparaty złożone (połączenie nadtlenku benzoilu lub retinoidu z antybiotykiem miejscowym).

Leki doustne stosowane w leczeniu trądziku:

• leki hormonalne,
• antybiotyki doustne,
• doustna izotretinoina.